قافلهای از خادمیاران و یاوران رضوی با لباسهای متحدالشکل و دلهایی آکنده از عشق، از میدان فیض تا گلستان شهدای اصفهان به راه افتادند؛ مسیری که نه فقط یک حرکت نمادین، بلکه تجلی ارادت و دلدادگی به امام هشتم بود.
نوای عشق در خیابانهای شهر
در طول مسیر، مداحان اهل بیت با صدای جانسوز خود، مصائب غربت و مظلومیت امام رضا (ع) را روایت کردند. ذکر "یا رضا" در فضای شهر پیچیده بود و هر قدمی که برداشته میشد، گویی دلها را به صحن و سرای نورانی حرم رضوی در مشهد مقدس نزدیکتر میکرد.
مردم، همراهان قافله دلها
مردم اصفهان با شور و شعور خاصی، قافله را همراهی کردند. پیر و جوان، زن و مرد، با اشک در چشم و ذکر بر لب، در کنار خادمان رضوی قدم زدند. برخی نذر کرده بودند، برخی با پرچمهای سیاه آمده بودند، و برخی تنها با دلهایی شکسته از داغ امام رئوف.
موکبهایی از جنس عشق و خدمت
در مسیر حرکت، موکبهای عزاداری با چای، شربت، خرما و نذری از زائران رضوی پذیرایی میکردند. این موکبها نهتنها محل اطعام، بلکه پناهگاه دلهای سوخته بودند؛ جایی برای آرام گرفتن در سایه نام امام رضا (ع).
اصفهان، حرم دلها شد
خیابانهای شهر با پرچمهای عزا، بنرهای تسلیت، و صدای نوحهخوانی، به صحنهای از عشق و سوگواری تبدیل شده بودند. گویی تمام شهر، یکپارچه حرم شده بود؛ حرم دلهایی که نتوانستند به مشهد بروند، اما مشهد را در دل خود ساختند.
پیامی از دل مردم به امام رئوف
این مراسم، تنها یک آیین نبود؛ بلکه پیامی بود از دلهای عاشق به امامی که هنوز هم، پس از قرنها، مرهم دلهای شکسته است. مردم اصفهان امروز نشان دادند که عشق به امام رضا (ع) نهتنها در مشهد، بلکه در هر کوچه و خیابان این سرزمین جاری است.
خبرنگار : مهدی باباربیع